به روز شده در تاریخ : 12 March 2017.


حمله‌جنایت‌کارانه‌ي‌نیروهای‌عراقی
به ساکنان اردوگاه اشرف

حمله‌ي نيروهاي عراقي به كمپ اشرف

هم میهنان عزیز

بنا به گزارش خبرگزاری‌ها و منابع مستقل و رسانه‌های خبری مجاهدین خلق، گردان‌هایی از نیروی زمینی عراق تحت فرماندهی علی غیدان فرمانده نیروی زمینی عراق در اولین ساعت‌هاي بامداد روزجمعه 8 آوریل (19فروردین) به‌منظور کنترل مناطقی، یا تخلیه اردوگاه اشرف به آن حمله کرده‌اند.

در یورش نیروهای نظامی ارتش عراق به ساکنان غیر مسلح اشرف تاکنون بیش از سی نفر کشته و بیش از 200 نفر زخمی و شماری نیز مفقود شده‌اند. شدت جراحات زخمی شده‌گان به گونه‌ای است که به صورت مستمر بر شمار کشته شده‌گان افزوده می‌شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1- شخصا ، چه به دلیل سال های طولانی همکاری با این سازمان ومهمتر از آن به دلایل انسانی، این حمله جنایت کارانه را که باعث کشته و زخمی شدن فاجعه بار، شماری از اعضا و هواداران مجاهدین خلق شده شدیدا محکوم می کنم .

2- در شرائط کنونی به دور از اختلافات سیاسی و عقیدتی با مجاهدین ، دفاع از" حقوق انسانی" محصور شده گان، زخمی ها و مفقودان اردوگاه اشرف، را وظیفه خود و هر انسان آزاده و دردمند می دانم .در صورت موافقت رهبری مجاهدین درحد بضاعت و توان شخصی خود برای هرگونه کمک به منظور جلوگیری از ریختن خون بیشتر وکمک به مجروحان این حادثه اعلام آمادگی می کنم.

3- هم دردی و حتی همکاری با مجاهدین در این فاجعه جانخراش لازم ولی کافی نیست. بخش ضرور و کافی ماجرا شناخت عوامل پیدائی چنین فاجعه ای ومهمترازهمه راه کارهای جلوگیری از تکرار آن است.

4- پیش از این بارها گفته ام و اکنون نیز با تاسف واندوه بسیار و به ناگزیر تکرار می کنم که ؛ "اردوگاه اشرف"،آخرین نشان از شکست مقدر یک مسیر واستراتژی است. "اروگاه اشرف"نه ازآغاز ونه تاکنون، هیچ گاه سنگر مدافعان آزادی ایران نبود و نمی توانست باشد. خون این افراد،که درفداکاری آنان شکی نیست،متاسفانه نه در مسیر استقرار دمکراسی ونه درراه آزادی میهن وعدالت اجتماعی ،جاری شده است.

5- بی تفاوتی کنونی مردم ایران ، چه دردرون وچه در بیرون مرزها، نسبت به فاجعه ای چنین سنگین ، خود نشان این مدعاست.

6- بی تفاوتی عملی قدرت های بزرگ وبویژه نیروهای نظامی امریکائی حاضر در محل،بویژه درشرایطی که رابرت گیتس وزیر دفاع امریکا در عراق بسر می برد، گواه دیگری بر این مساله است که مسیر آزادی مردم ایران نه از توپ وتانک ها و اردوگاه های اهدائی صدام حسین عبور می کرد ونه ازلابی گری در کریدورهای وزارت دفاع وخارجه قدرت های خارجی گذر می کند.

7- با این همه سوای راه کارهای دراز مدت و اصولی،تلاش برای جلوگیری از خونریزی باز هم بیشتر ،کمک به مجروحین برای استقرار در مکان های مناسب جهت مداوا و نیز تلاش برای کمک به محصور شده گان برای استقرار در مکانی امن را بسیار ضروری می دانم.

                                                               سعید شاهسوندی

                                                               10 آپریل 2011

                                                            21 فروردین 1390

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

بازگشت به بالا